How did I come out to my parents

I'm gay.

Biglang umiyak si Nanay at ang kapatid ko.

Nang makita kong umiyak ang Nanay ko, bigla na ring tumulo ang luha ko. Mama's boy kasi ang kuya niyo, first time kong nakitang umiyak si Nanay ng ganun at parang dinudurog ang puso ko.


Ayaw ko ng magsinungaling pa sa inyo, kayo ng bahala kung tatanggapin niyo ako.

Bakit anak? sabi ng nanay ko.

Hindi ko rin alam. Alam ng Diyos kung paano ko pinigilan, All these years, pinilit ko talaga, pero hindi ako masaya.


Akala niyo ba masaya ako? Alam niyo ba kung gaano kalungkot ang buhay ko? Napakalungkot ng buhay ko, kung alam niyo lang ang pinagdadaanan ko. Ang hirap mag-isa doon. Minsan sinisi ko ang Diyos, kung bakit ako nagkaganito, kung bakit ako pa, sana nagkaroon na lang ako ng normal na pamumuhay.


Patuloy pa rin ang pag-iyak ni Nanay at kapatid ko, pero si Tatay walang imik nakatingin lang siya sa akin.


Kaya nga lahat ginawa ko para maging proud kayo sa akin, kasi alam kong big dissapointment ito para sa inyo. Sorry... sorry po talaga.. habang patuloy akong humahagulhol


Okay lang sa akin kuya, sabi ng kapatid ko.


Kung saan ka masaya anak, magiging masaya na rin kami para sa iyo, sabi ng Tatay ko.

Hindi na ako nagulat sa reaksyon ni Tatay kasi alam kong open-minded siyang mag-isip.(at nasuhulan ko siya ng kotse. joke) Pero si Nanay parang gripo yung pag-agos ng luha niya.


Kung ganyan ang magiging buhay mo anak,natatakot akong tumanda kang mag-isa. Baka ipa-salvage ka o kaya perahan ka lang ng mga lalake.


Hala?! Ba't naman ipapa-salvage si kuya?

Oo nga naman ba't naman ako ipapa-salvage?

Bigla kaming natawang magkapatid sa banat ng nanay ko.


Nakakatakot naman ang mga iniisip niyo, masyado kayong advanced! sabi ng kapatid ko .

Nay, hindi niyo ako pinalaki para maging tanga....parang di niyo naman ako kilala...


May boyfriend ka na ba? sabi ulit ng Nanay ko.

Wala, pero bayaan niyo kung may magugustuhan man ako, pipili ako ng matino, yung mamahalin ako, yung aalagaan ako, yung hindi ako lolokohin, yung hindi ako peperahan gaya ng sinabi niyo at pwede kong ipakilala sa inyo, O sige na nga yung hindi rin ako ipapa-salvage


Sabay sabi ng Nanay ko sa kapatid ko ulit.. O, alagaan mo yung kuya mo, baka tumandang mag-isa yan! Dalawa na nga lang kayo...alam mo namang lahat binibigay sa yo ng kuya mo..


Oo naman, kahit di niyo sabihin yan, aalagaan ko si Kuya, sabay iyak yung kapatid ko. Umiyak ulit ako.

O masyado na tayong madrama, sabi ko.

Buti pa si Tatay, relax lang, parang wala lang... sabi ng kapatid ko.

Biglang bumanat si Tatay ng... Di ko man lang nahalata anak....

Biglang banat ulit yung kapatid ko.. naku 'Tay nagoyo tayo ni kuya, sayang ang magandang lahi!

Akala ko pa naman magpapakasal ka na.. sabi ulit ng Nanay ko, ngumiti lang ako sa kanya.

Buti na lang di ako nag-out sa resto kanina kundi agaw eksena tayong lahat..

Oo nga kuya, ang drama pa naman ni Nanay, siya na ang best actress!

Naku baka di siya makapag drama dun kasi maraming tao.. sabay tawa kaming magkapatid ulit.


Don't worry, I'll be okay, tumayo ako at isa-isa ko silang niyakap.

O. okay na tayo ah?! Wala ng drama? Wala namang nagbabago, ako pa rin yung anak niyo at least alam niyo na ngayon.


Okay na ba kayo Nay?

Okay na ako anak, salamat sa lahat ng ginawa mo sa amin, basta kahit anong mangyari proud ako sayo at mahal na mahal ka namin.

Uy, pero mamaya magda drama na naman yan... biro ko.



Siguro, naging madali na lang sa akin na sabihin sa kanila dahil natanggap ko na sa sarili ko na ganito talaga ako. Pero, meron pa rin akong konting duda kung tama ba talaga ang ginawa ko, magiging okay ba talaga ako?

Sa ngayon hindi ko pa alam ang sagot pero alam kong magaan sa pakiramdam ang pagsasabi ng totoo.